የእናት ለቅሶ

እናት በፍቅር፣ ጽንስ ይዛ፣

ዘጠኝ ወር አርግዛ፣

ራስዋን ምግብ አድርጋ፣

በማኅጸንዋ ሸሽጋ፣

ሽሉን ወደሰውነት አሳድጋ፣

የፈጣሪን ባሕርይ ተጋርታ፣

ሰው ሆና ሰው ፈጣሪ የሕይወት አለኝታ፣

በጻዕር አምጣ ወልዳ፣ አቅፋ በፍቅር አጥብታ፣

ተጨንቃ አሳድጋ፣ እንቅልፍ አጥታ፣

ሲስቅ ሲያስቃት፣

ሲያለቅስ ሲያስለቅሳት፣

ስትቆጣው እንዲያድግላት እንዲማርላት፣

ክቡር ሰው ሆኖ እንዲያኮራት፣

ያላትን ሁሉ ከፍላ መስዋእት፣

በጉጉት ስትጠብቅ — ጨካኞች ሬሳውን ጣሉላት፡፡

ማኅጸንዋ ተኮማተረ፤

አንጀትዋ አረረ፤

አስፋልቱ ላይ የተንጣለለው ደም፣

ከልጅዋ አካል ጠብታም አልቀረም፤

ሙት አደረጋት በቁም፤

ከማኅጸንዋ እንደፈሰሰ ተሰማት፤

ተወልዶ ያደገ ልጅ አስወረዳት፤

በወጣት ልጅዋ የፈራረሰ አካል

እስዋም ፈራረሰች ወየው ልጄ! ስትል፤

አካልዋ ተፍረከረከ፤

ጉልበትዋ ተብረከረከ፤

ፍሬዋ ደረቀ

ተስፋዋ ደቀቀ፤

ቀስ ብላ በእጅዋ ተመርኩዛ መሬት ላይ ተቀመጠች፤

እንባዋን እያፈሰሰች፤

እንደምንም እጆችዋን ወደሰማይ ዘረጋች፤

መድኃኔ ዓለም! ግፌን – ለግፈኛው ስጠው አለች፡፡

Advertisements
This entry was posted in አዲስ ጽሑፎች. Bookmark the permalink.

3 Responses to የእናት ለቅሶ

  1. Selam says:

    What a wonderful Poem by the ever-green Professor. Long live Prof.

  2. Lambadyna says:

    If this poem is wrote by a lady I won’t wonder because she know what is the feeling of a motherhood but you felt it deeply to the inside of your vain.

  3. Minasie says:

    This is a reality to the present day Ethiopian, who are leading ethnocentric, minority dominating and living in hunger politics.

Comments are closed.