ጳጳሶችና ስደት

መስፍን ወልደ ማርያም

ሰኔ/2008

እንዲያውም ርእሱን ካህናትና ስደት ብለው ይሻላል፤ ካህናት የሁሉንም ሃይማኖቶች መሪዎችን ይመለከታል፤ ዓላማዬም ሁሉም የሃይማኖት መሪዎችን የሚነካ ነው፤ ነገር ግን የእኔ እውቀት በክርስትናው ላይ ጎላ ያለ በመሆኑ የክርስቲያኖቹ መሪዎች ላይ ያተኮርኩ ቢመስልም ሁሉንም ይመለከታል፤ በተለይ መነኩሴዎች ላይ የማነጣጥርበትም የተለየ ምክንያት አለኝ፡፡

በመጀመሪያ አንድ መሠረታዊ ነገር ላብራራ፤ እንደማንኛውም ሰው ስለፍርሃትና ስለጥቃት አውቃለሁ፤ በተለያዩ መንገዶች በመርማሪዎች የተሰቃዩ ሰዎች ሲናገሩ ሰምቻለሁ፤ የጻፉትንም አንብቤአለሁ፤ ከሁሉም በላይ ፍርሃት የግል መሆኑን አውቃለሁ፤ በዚህም ምክንያት ሰውን ለምን ፈራህ ብሎ መውቀስም አስቸጋሪ መሆኑ ይገባኛል፤ ስለዚህም ይህንን የምጽፍበት ምክንያት የተሰደዱትን ለመውቀስና እነሱን ዝቅ አድርጌ ራሴን ከፍ ለማድረግ አይደለም፤ ከቃሌ በቀር ይህንን የማረጋግጥበት መንገድ የለም፤ እንዲህ ያለው ዓላማ ምንም ትርፍ የለውም፡፡

የኔ ዓላማ ሁለት ነው፤ አንደኛ የሚቀጥለው ትውልድ ሽሽትንና ስደትን እንደባህል እየወሰደው እንዳይቀጥልና የኢትዮጵያ መራቆት እንዳይባባስ እሪ! ለማለት ነው፤ እሪ! በማለት በተለይ የወጣቶቹን ትኩረት ለመሳብና ከሽሽትና ከስደት ሌላ አማራጭ እንዲፈልጉ ለማሳሰብ ነው፤ ይህንን ለማድረግ ስሞክር የማኅበረሰባዊ ግዴታዬ እስከዛሬ የተሰደዱትን ሰዎች የዜግነትም ሆነ የማኅበረሰባዊ፣ የሃይማኖትም ሆነ የታሪክ፣ የፖሊቲካም ሆነ የኑሮ ኃላፊነትን፣ ተጠያቂነትንና የወላጆችን ክብር አነሣለሁ፤ በዚህ ጽሑፍ ላይ የማተኩረው ከላይ እንደገለጽሁት በካህናት ላይ ነው፡፡

በክብረ ነገሥት ልጀምር፡–

 

‹‹ለካህናትሰ ሰመዮሙ ጼወ፤ ወዓዲ ለካህናት ሰመዮሙ መኅቶተ፤ ካዕበ ሰመዮሙ ብርሃኖ ለዓለም፣ ወካዕበ ሰመዮሙ ጸሐየ ዘያበርህ ጽልመተ እንዘ ክርስቶስ ጸሐየ ጽድቅ ውስተ አልባቢሆሙ፤

ወካህንሰ ዘቦቱ ልቡና ይገሥጾ ለንጉሥ በእንተ ምግባራት ዘርዕየ ወዘኢርእየሰ እግዚአብሔር ይፈትን ወአልቦ ዘይወቅሶ፤

ወዓዲ ኢይሕምይዎሙ አሕዛብ ለጳጳሳት ወለካህናት እስመ ደቂቀ እግዚአብሔር ወሰብአ ቤቱ እሙንቱ በእንተ ዘገሠጾሙ በእንተ ኃጢአቶሙ ወጌጋዮሙ፤

ወአንተኒ ኦ ካህን ለእመ ርኢከ ዕውቀ ኃጢአቶ ለብእሲ ኢትኅፈር ገሥጾቶ ኢያፍራህከ ሰይፍ ወኢስደት፡፡

 

እስቲ ዳዊት ያልደገሙት ይኮላተፉበት! ፍሬ ነገሩ ክብረ መንግሥት በመጀመሪያ ካህናትን በጣም ይክባቸዋል፤ ጨው አላቸው፤ መብራት አላቸው፤ የዓለም ብርሃን አላቸው እውነተኛው ጸሐይ ክርስቶስ በልባቸው ውስጥ ስላለ ጨለማን የሚያበራ የዓለም ብርሃን ይላቸዋል፡፡

ክብረ ነገሥት ክቦ፣ ክቦ አያቆምም፤ ይቀጥልና የካህናትን ግዴታ ይናገራል፤ ልቡና ያለው ካህን በሚያያቸው ጉዳዮች ንጉሡን ይገሥጻል፤ የማያየውን ጉዳይ ግን እግዚአብሔር ይመረምራል፤

ሕዝብ ጳጳሳትንና ካህናትን ማማት ተገቢ አይደለም፣ ስለምን የእግዚአብሔር ልጆችና ቤተሰቦች ናቸው፤

ካህን ሆይ አንተ ግን የሰውን ኃጢአት ስታይ መገሠጽን አትፍራ፤ ሰይፍም ሆነ ስዴት አያስፈራህ፡፡

ዳዊትን የደገመ ሁሉ እንደሚያውቀው ፡- ኢይፈርሆ ለእኩይ እስመ አንተ ምስሌየ፤ ይላል፤ አንተ ከኔ ጋር ነህና አልፈራም ማለት ነው፤

እንግዲህ ይህ የክብረ መንግሥት ትእዛዝ በጣም ግልጽ ነው፤ የክርስቶስም ትእዛዝ በጣም ግልጽ ነው፤ ተራራውንም ማዘዝ ትችላላችሁ ይላል፤ ለደቀ መዛሙርቱ ስለእምነታቸው ጎዶሎነት ደጋግሞ ተናግሯል፤ እንግዲህ ስደት የቅንጣት ታህል እምነት መጉደል ያመጣው ፍርሃት አይደለም? ሽሽት የራስን አካላዊና መንፈሳዊ ኃይል መካድ አይደለም? ‹‹እስመ አንተ ምስሌየ››ን መካድ አይደለም? መትረየስ ፊት የቆሙትን ጴጥሮስን መካድ አይሆንም?

ወይስ የኛዎቹ ጳጳሳትና ካህናት ሌላ መመሪያ አላቸው? ወይስ አንድ አጭበርባሪ ሰባኪ ልጆቼ እንዲህ አታድርጉ፤ እንዲህም አታድርጉ እያለ ሲሰብክ አንድ በጣም የሚያውቀው ሰው ትኩር ብሎ ሲመለከተው ዓይን ለዓይን ሲጋጠሙ ማርሽ ለወጠና ልጆቼ እኔ እንደምላችሁ አድርጉ እንጂ እኔ እንደማደርገው አታድርጉ አለ ይባላል፡፡

ወደሐዲስ ኪዳንም ገብቶ ብዙ ነገር ማለት ይቻላል፤ ግን በጣም ያሳፍራል፤ በመጀመሪያ በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋህዶ ቤተ ክርስቲያን ያፈርሁት አንድ ባሕታዊ በእስጢፋኖስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ የተገደለና በቤተ ክርስቲያን እንዳይቀበር የተደረገው ሙከራ ነው፤ ሁለተኛው በቅድስት ማርያም ቤተ ክርስቲያን የሙጢኝ ያሉትን የዩኒቨርሲቲ ተማሪዎች  መስቀል የለበሱ ሰዎች አሳልፈው ሲሰጧቸው ነው፡፡

የተሰደዱና ያልተሰደዱ ካህናት ብሎ መለየቱ ዋጋ የለውም፤ ዋጋ የለውም የሚባለው በምእመናኑ፣ በበጎቹ፣ ዓይን ሲታይ ነው፤ በጎቹን ጥለው የሸሹትም ‹‹ስብሐት ለእግዚአብሔር ለዘሀበነ ዘንተ ፀጋ በመዋዕለ ስደትነ።›› እያሉ ለራሳቸው ይኖራሉ፤ ያልሸሹትም በሥጋ ነው እንጂ በመንፈስ ከቤተ ክርስቲያኒቱ ጋር መሆናቸው ያጠራጥራል፤ በአንድ በኩል ሲታይ ሁለት ሲኖዶሶች የሚባሉት በአካል የሚገኙት በኢትዮጵያና በአሜሪካ መሆናቸው ነው እንጂ በመንፈስ አንድ ናቸው፤ የዝንጀሮ ቆንጆ!

ይህች ጥንታዊት ቤተ ክርስቲያን ልጆችን በትምህርት ስታሳድግ የኖረች፣ ደሀዎችን፣ ስትረዳ አሮጊቶችና ሽማግሌዎችን ስትትጦር፣ እናትና አባት የሌላቸውን ልጆችን እያስተማረች የምታሳድግ፣ የኢትዮጵያን ታሪካዊ ቅርሶች ስትጠብቅ የኖረች ዛሬ በብዙ የሚኒስቴር መሥሪያ ቤቶች የሚደረገውን ስትፈጽም የኖረች ነች፤ መንፈሳውያን ሰዎች በነበሩባት ጊዜ፤ ዘመናዊነት በአጠቃላይ ለኢትዮጵያ እንዳልሆናት ሁሉ ለቤተ ክርስቲያኒቱም አልሆናትም፤ የዛሬ ሃምሳና ስድሳ ዓመት ግድም በቅድስት ሥላሴ መንፈሳዊ ትምህርት ቤት የሠለጠኑትና በኋላም ነገረ መለኮት እንዲማሩ ወደወጭ የተላኩት ሁሉ እያደናቀፋቸው ቤተ ክርስቲያኒቱን ለመርዳት አልቻሉም፤ ቅድስት ሥላሴ መንፈሳዊ ትምህርት ቤት ግን ባልተጠበቀበት መስክ ሙያተኞችን አፍርቷል፤ በሕዝብ ‹‹ደኅንነት››ና በጦር ሠራዊት ታላላቅ መኮንኖችን አበርክቷል፡፡

በአገር ውስጥ ያሉት ካህናት-ጳጳሳት ‹‹በዶልቼ ቪታ›› (መለስ ታምራትን ሲያባርረው ስኳር ያለው) ተንደላቅቀው በመኖር ከአገር ውጭ ካሉት አያንሱም፤ አንዳንዶቹም ቀሚስ ለባሾች እዚያም እዚህም እየረገጡ አማርጠዋል፡፡

ወጣቱ ትውልድ ይቺን ታሪካዊ ቤተ ክርስቲያን ለትንሣኤ ማብቃት ያሻዋል፤ እግዚአብሔር ይርዳን!

ስደትን በሚከተሉት ቀልዶች አሳምረውታል!!!

‹‹በሥጋ እንጅ ከቅድስት አገራችን የተሰደድነው፣ ከቅድስት ኦርቶዶክሳዊት ተዋህዶ ቤተ ክርስቲያናችን አልተሰደድንም።››

‹‹የክርስትና ሃይማኖት እንደ ዓለማዊ መንግሥት የግዛት ወሰን የለውምና።››

 

 

Advertisements
This entry was posted in አዲስ ጽሑፎች. Bookmark the permalink.

One Response to ጳጳሶችና ስደት

  1. Sam says:

    ፕ/ር መስፍን ወ/ማርያም በቅድሚያ የከበረ ሠላምታዬ ይድረሶት፡፡ ለእርሶ እውቀትና ለሰብዓዊነት መብት ተሟጋችነትዎ ያለኝ ክብር እና አድናቆት እጅግ በጣም ከፍ ያለ ነው፡፡
    አገራችን በገንዘብ ሀብት እና በኤኮኖሚ ዕድገት ብቻ ሳይሆን የደህየችው፤ በዕውቀትና በምሁራንም እጅግ ወደ ኋላ የቀረች መሆኗን ለእርስዎ ማስረዳት አይገባኝም፡፡ እንደርስዎ አይነት ምሁር በተለያየ መስክ በዓይነትም በብዛትም ቢበዛ ኑሮ፤ አገራችን ካለችበት ችግር በፍጥነት ትወጣ ነበር፡፡ በአሁን ጊዜ በብዛት ያሉን ምሁራን የሚያነቡ እንጂ የሚጽፉ አይደሉም፡፡ ማንበብ እንደሆነ የ አምስትና የስድስት ዓመት ፊደል የቆጠረ ልጅ ማንበብ ይችላል ግን ያነበበውን ሁሉን መረዳት ይቸገራል፡፡
    አሁንም ለርስዎ ያለኝ ክብር እንደተጠበቀ ሆኖ፤ በእርግጥ እርስዎንም ለመተቸት ዕውቀቱም ችሎታውም ስለሚያንሰኝ፤ ይሄን የምጽፈውን አስተያየት ብዙም ግምት ሳይሰጡት ቢያልፉት እመርጣለሁ፡፡
    ይሄን ካልኩ በኋላ ስለ ጵጵስና ሽሽት የጻፉት፤ ብዙም ሳያስቡበት፤ ስለ አገራችን ወጣቶች መሰደድ በመቆጨት እና መነኩሴ ከተሰደደ እንግዲህ ማን ይቀራል በማለት በግብታዊነት የተጻፍ ጽሁፍ ይመስላል፡፡
    ፕ/ር፤ ሃይማኖት ውስጥ የተለያዩ ጥቅሶችን እየጠቀስን ንትርክ ውስጥ ከገባን፤ ጌታችን እየሱስ ክርስቶስ እንደገና ወደ ምድር እስኪመለስ ድረስ፡ ንትርካችን እልባት አያገኝም እና በዚሁ እናቁመው ግን በማቴዎስ ወንጌል ምዕራፍ ፪፡፲፫ «እነርሱም ከሄዱ በኋላ እነሆ የጌታ መልአክ በሕልም ለዮሴፍ ታይቶ፡ -ሄሮድስ ሕፃኑን ሊገድለው ይፈልገዋልና ተነሣ፡ ሕፃኑንና እናቱንም ይዘህ ወደ ግብፅ ሽሽ፤ እስክነግርህም ድረስ በዚያ ተቀመጥ አለው፡፡ እርሱም ተነሥቶ ሕፃኑንና እናቱን በሌሊት ያዘና ከጌታ ዘንድ በነቢይ፦ ልጄን ከግብፅ ጠራሁት የተባለው እንዲፈጸም ወደ ግብፅ ሄደ፤ ሄሮድስም እስኪሞት ድረስ በዚያ ኖረ» የሚለውንና እርስዎ ደግሞ በጽሁፎ በጥያቄ መልክ እንደዚህ ያሉትን « እንግዲህ ስደት የቅንጣት ታህል እምነት መጉደል ያመጣው ፍርሃት አይደለም? ሽሽት የራስን አካላዊና መንፈሳዊ ኃይል መካድ አይደለም? ‹‹እስመ አንተ ምስሌየ››ን መካድ አይደለም? መትረየስ ፊት የቆሙትን ጴጥሮስን መካድ አይሆንም? እንዴት ማስታረቅ ይቻላል፡፡
    ፕ/ር በጽሁፎ ላይ የኔ ቅሬታ በተለይ የሚያቶክረው እርስዎ የጳጳሶቹን ስደት አቅልለው በማየት አባቶችም ሲሰደዱ፤ በወቅቱ የነበረውን ሁኔታም የዘነጉም በመምሰል፤ ኢትዮጵያ እንደ አገር ትቀጥላለች ወይስ አትቀጥልም በሚባልበትና እርስዎም ከእነ ፕ/ር አስራት ወልደየስ (ነፍሳቸውን ይማረውና) ጋር በመሆን ከወያኔዎች ጋር በሀሳብ አንገት ላንገት የተናነቃችሁበት ጊዜ እንደነበር መዘንጋቶ ትንሽ አስገርሞኛል፡፡ ክዚያም በላይ የተሰደዱትን አባቶች አገር ቤት ከቀሩት ጋር ማወዳደሩ በጭራሽ ትክክል አይመስለኝም፡፡
    እግረ መንገዴን አንድ ከተሰደዱት መነኩሴዎች መካከል የነገሩኝን ላካፍሎትና ጭቅጭቄን ላቁም፡፡
    «ጊዜው ይላሉ» እኚህ አባት « በጣም የውዥንብር እና ስርዓተ አልባ የሰፈነበት ጊዜ ነበር፡ወያኔ አሁን በተሰደዱት ፓትርያርክ ላይ ሰላማዊ ሰልፍ አደራጅቷል፤ በእሳቸውና በቅዱስ ሲኖዶሱ ላይ ትልቅ ወከባና ጫና በዝቷል፤ ለተራ ጸሎት እንኳን ጊዜ ሊሰጠን አልቻለም፡፡ የፓትርያርኩን መውረድ አስታኮ ወያኔ ትልልቅ አባቶችን ከአገር እንዳይወጡ ትዕዛዝ አስተላለፈ»፡፡ «እኔ በዚህ ጊዜ» ይላሉ እኚህ አባት፤ «አንድ በውጭ የተጀመረ ፕሮጄክት ስለነበረኝ በቀጥታ በወቅቱ ወደነበረው የደህንነት ሀላፊ አቶ ክንፈ ገ/መድህን (ነፍሱን ይማረውና)ቢሮው ሄጄ ጉዳዩን አስረድቼው፤ እሱም ሁኔታውን ያውቅ ስለነበር፤ አንድ በኮሎኔልነት ማዕረግ ያለ የደህንነት ሰራተኛ እስከ ቦሌ ድረስ ወስዶ እንዲሸኘኝ ትዕዛዝ ሰጥቶልኝ፡ በዚያው ለስደት በቃሁ» ብለው አጫውተውኛል፡፡
    አሁን ፕ/ር እስቲ ዕውነቱን እንነጋገር ከተባለ ማናቸው በስደት ላይ ያሉት? የውጭዎቹ አባቶች ናቸው ወይስ በአገር ቤት ያሉት?

    ከአክባሪዎና ከአድናቂዎ አንዱ

Comments are closed.